Vraag 24Gebitsfoto
Schreef je op papier? Maak een foto van je uitwerking op papier. Je foto blijft privé en de nakijker leest hem. Zet je naam er niet op.
Hoe pak je dit aan?
- Bekijk in figuur 3 waar de scan donker is en waar die licht is, en wat dat over de straling betekent.
- Denk na over wat een halveringsdikte is en wat er gebeurt als een materiaal veel straling tegenhoudt.
- Let op dat de kies en het implantaat even dik zijn, zodat de dikte geen verschil maakt.
- Trek daarna een conclusie over de halveringsdikte van het implantaat ten opzichte van de kies.
Hier verliezen leerlingen punten
- Vergeet niet te vertellen wat de lichte kleur op de scan betekent voor de hoeveelheid straling.
- Geef niet alleen de conclusie, maar leg ook uit waarom het implantaat anders reageert op straling dan de kies.
- Let op dat je het woord groter of kleiner bij de juiste grootheid gebruikt, dus bij de halveringsdikte en niet bij de dikte.
Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
De vraag als tekst
Om het gebit goed te kunnen beoordelen, maakt de tandarts röntgenscans. Voor het maken van een röntgenscan kan de tandarts een röntgenapparaat met een draaibare scanner gebruiken waarmee die een foto van het volledige gebit kan maken. In korte tijd draait de scanner rondom het hoofd van de patiënt. Zie figuur 1. figuur 1 De röntgenstraling wordt opgewekt in een zogenaamde röntgenbuis. Dit gebeurt door in de röntgenbuis een trefplaatje te beschieten met elektronen. De snelheid van de elektronen kan verhoogd worden door het verhogen van een instelbare spanning U over de röntgenbuis. Zie figuur 2. figuur 2 Snellere elektronen leveren fotonen op met een hogere foton-energie en dus een kleinere golflengte. De golflengte van fotonen die voor gebitsfoto’s worden gebruikt, ligt tussen de 0,01 nm en 10 nm . De spanning U is zo ingesteld dat de fotonenergie 85 keV is.
Hoeveel fotonen er per seconde ontstaan, wordt onder andere bepaald door de stroomsterkte I van de elektronen in de röntgenbuis. Deze stroomsterkte is 6,0 mA . Slechts 1 op de 100 elektronen uit deze stroom maakt echt een foton vrij in het trefplaatje.
Om de stralingsdosis goed te kunnen instellen, worden proefmetingen in de scanner gedaan met een pop die werkt als een dosimeter. De pop ontvangt tijdens een proefscan een stralingsvermogen van 2,6 · 10 − 4 W. Het maken van de totale scan duurt 16,7 s . De massa van het bestraalde materiaal is 1,5 kg .
In figuur 3 is de scan te zien zoals een tandarts die heeft gemaakt van een patiënt. Eén van de kiezen van de patiënt is vervangen door een implantaat van metaal. In de vergroting zijn een originele kies en het implantaat zichtbaar. De kies en het implantaat hebben dezelfde dikte. Zie het schematische bovenaanzicht in figuur 4. figuur 3 figuur 4 De donkere gebieden op de scan in figuur 3 geven aan dat er op die plaatsen meer straling door de ontvanger gemeten is.
Leg uit of het implantaat een grotere of kleinere halveringsdikte heeft dan de originele kies.