Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
Door ethanol ( C H O ) heel voorzichtig op geconcentreerd zwavelzuur te 2 6 schenken, ontstaan twee lagen (zie figuur 1). Op het grensvlak mengen de vloeistoffen, waarbij veel warmte vrijkomt. Wanneer een paar korreltjes kaliumpermanganaat ( KMnO ) worden toegevoegd, start deze stof op het 4 grensvlak een reeks van reacties. Twee van deze reacties zijn hieronder vereenvoudigd met een vergelijking weergegeven. De vergelijking van reactie 2 is nog onvolledig: de coëfficiënten ontbreken. reactie 1: 2 MnO – + 2 H + → Mn O + H O 4 2 7 2 reactie 2: ... Mn 2 O 7 → ... MnO 2 + … O 2 figuur 1 Bij reactie 2 ontstaat zuurstof, waarmee de ethanol op het grensvlak gaat reageren (reactie 3). Deze reactie is een verbranding en veroorzaakt flitsen en geknetter, waardoor deze proef ook wel 'onweer onder water' wordt genoemd.
Bij de proef 'onweer onder water' wordt gebruikgemaakt van gevaarlijke chemicaliën, zoals geconcentreerd zwavelzuur. In het voorschrift staan daarom onder andere de volgende aanbevelingen: 1 Voer de proef uit in een zuurkast, en draag handschoenen en een lab-jas. 2 Plaats de reageerbuis in een bekerglas dat is gevuld met een laagje zand. 3 Het zand voorkómt dat het bekerglas knapt als de reageerbuis zou 4 knappen waardoor het zwavelzuur in het bekerglas terechtkomt. Giet na 5 afloop van de proef de inhoud van de buis in een bekerglas dat is gevuld 6 met een grote hoeveelheid water. Voeg daarna zo veel soda-oplossing 7 toe totdat het mengsel in het bekerglas stopt met bruisen. Het mengsel 8 dat overblijft moet in een speciaal afvalvat worden gedaan.
Op het etiket van de pot met kaliumpermanganaat moeten volgens de chemiekaart van deze stof de onderstaande pictogrammen staan: