Met fMRI is het herkennen van klanken en het herkennen van degene die tot je spreekt, onderzocht. Proefpersonen kregen bij dat onderzoek verschillende klinkers (a, i of o) te horen van verschillende sprekers. De hersengebieden die actief zijn − onafhankelijk van welke klinker uitgesproken wordt − lijken betrokken bij het identificeren van de spreker.
Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
Vanaf halverwege de vorige eeuw kunnen kleine hersengebieden onderzocht worden door middel van röntgenonderzoek. Sinds 1990 kan met ‘functional Magnetic Resonance Imaging’ (fMRI) vrij precies de hersenactiviteit worden gemeten (afbeelding 1). De conclusies van sommige fMRI-studies staan echter ter discussie. afbeelding 1 Bij het onderzoek naar welke gebieden in onze hersenen betrokken zijn bij het uitvoeren van bepaalde functies waren wetenschappers tot 1960 afhankelijk van patiënten die door een ongeluk een beschadiging in hun hersenen hadden opgelopen. Door gedragsobservaties bij deze patiënten konden de hersencentra voor geheugen, herkenning van personen en sociale aanpassing worden gelokaliseerd.
Met fMRI wordt de doorbloeding van bepaalde hersengebieden bekeken (afbeelding 2), waarbij een resolutie van 2 millimeter kan worden bereikt. Dit betekent dat van een gebiedje van 2 bij 2 millimeter de verandering in hersendoorbloeding kan worden waargenomen. De doorbloeding van een hersengebied is een maat voor de hersenactiviteit van dat gebied. afbeelding 2 Hieronder worden drie uitspraken gedaan over de doorbloeding in actieve hersengebieden: 1 Met het bloed worden meer blaasjes met neurotransmitters aangevoerd naar dit gebied. 2 Met het bloed wordt meer ATP aangevoerd naar dit gebied. 3 Met het bloed wordt meer zuurstof aangevoerd naar dit gebied.
Met fMRI is het herkennen van klanken en het herkennen van degene die tot je spreekt, onderzocht. Proefpersonen kregen bij dat onderzoek verschillende klinkers (a, i of o) te horen van verschillende sprekers. De hersengebieden die actief zijn − onafhankelijk van welke klinker uitgesproken wordt − lijken betrokken bij het identificeren van de spreker.
In welk type zenuwcellen was bij de proefpersonen in ieder geval impulsgeleiding opgetreden waardoor de spreker werd herkend? A alleen in motorische zenuwcellen B alleen in sensorische zenuwcellen C alleen in motorische en schakelzenuwcellen D alleen in sensorische en schakelzenuwcellen E in motorische, sensorische en schakelzenuwcellen