Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
Jaarlijks krijgen meer dan 200 miljoen mensen malaria en sterven er bijna een miljoen mensen aan. Onderzoekers proberen vanuit verschillende invalshoeken methoden te ontwikkelen om deze ziekte uit te bannen. Een nieuwe techniek is het genetisch veranderen van de malariamug. Malaria bij de mens wordt veroorzaakt door vijf verschillende soorten van het geslacht Plasmodium . Dit zijn eencellige eukaryoten die worden overgedragen door geïnfecteerde vrouwelijke muggen, vooral van het geslacht Anopheles . De muggen hebben geen voordeel of nadeel van een infectie met Plasmodium . De levenscyclus van Plasmodium vindt gedeeltelijk plaats in de malariamug en gedeeltelijk in de mens (afbeelding 1). afbeelding 1 1 Sporozoïeten vermenigvuldigen zich in levercellen van de mens en ontwikkelen zich tot merozoïeten. 2 Merozoïeten komen vrij en infecteren rode bloedcellen. 3 Merozoïeten vermenigvuldigen zich in de rode bloedcellen en komen vrij. Bij het vrijkomen ontstaan ziektesymptomen en worden nieuwe rode bloedcellen geïnfecteerd. 4 Een klein deel van de merozoïeten ontwikkelt zich tot gametocyten. 5 Gametocyten komen terecht in een muggendarm. 6 In de geïnfecteerde mug versmelten de gameten tot zygoten. Deze zygoten ontwikkelen zich tot sporozoïeten die naar de speekselklier van de mug migreren. In de afgelopen miljoenen jaren heeft zowel de mug als Plasmodium veranderingen ondergaan.
Tussen de organismen die bij malaria zijn betrokken, zijn symbiotische relaties te onderscheiden.
In zeldzame gevallen kan Plasmodium ook van mens tot mens overgedragen worden.
Een persoon is in zijn rechterhand geprikt door een malariamug en is daardoor besmet geraakt met Plasmodium . Binnen een paar minuten zijn er sporozoïeten aanwezig in de lever.
Plasmodium heeft verschillende strategieën ontwikkeld om de effectiviteit van de menselijke immuunrespons te verminderen. Twee voorbeelden hiervan zijn: 1 Bij infectie met Plasmodium zijn de rijping en activiteit van macrofagen verminderd. 2 Doordat de eiwitten aan de buitenkant van Plasmodium steeds veranderen, wordt Plasmodium niet herkend door bepaalde afweercellen.
De afweer tegen Plasmodium wordt verder bemoeilijkt doordat geïnfecteerde levercellen meestal niet worden herkend door cytotoxische T-cellen. Sporozoïeten in levercellen onderdrukken namelijk de aanmaak van MHC- I -moleculen.
De belangrijkste symptomen na een Plasmodium- infectie zijn griepachtige verschijnselen en koorts, soms gevolgd door ernstige complicaties. De koorts heeft vaak een periodiek optredend verloop. Afhankelijk van de soort Plasmodium kan koorts eens in de twee dagen, eens in de drie dagen of eens in de vier dagen optreden. In de periode tussen twee koortsaanvallen vermenigvuldigt Plasmodium zich.
Welke fase in de levenscyclus van Plasmodium bepaalt de lengte van de koortsvrije periode? A vermenigvuldiging van sporozoïeten in levercellen B vermenigvuldiging van merozoïeten in rode bloedcellen C ontwikkeling van merozoïeten tot gametocyten D vermenigvuldiging van sporozoïeten in de darm van de mug