Imker Bert werd bij de spoedeisende hulp van een ziekenhuis binnengebracht nadat hij meerdere keren was gestoken door zijn bijen. Dit veroorzaakte een allergische reactie waardoor zijn hele gezicht opzwol. De allergische reactie bij Bert was het gevolg van het binden van antigenen uit het bijengif aan bepaalde witte bloedcellen, waardoor de mediator histamine vrijkomt. De zwellingen in Berts gezicht zijn het gevolg van oedeemvorming.
Bert was al enkele keren eerder door zijn bijen gestoken, maar toen was er geen sprake van een allergische reactie.
Na een bijensteek kan de bloeddruk zo ver dalen dat er geen polsslag te voelen is. In de ambulance werden Berts hartslag en bloeddruk gemeten. Zijn bloeddruk was heel laag.
Het middelste deel van het eiwit (met de sequentie GLPALI) bestaat uit aminozuren met apolaire restgroepen. Mellitine komt terecht in de celmembraan. Een deel van het eiwit bevindt zich dan binnen de cel, en een ander deel steekt uit buiten de cel.
De diffusie van Ca 2+ door de calciumkanaaltjes leidt tot een verandering van de membraanpotentiaal.
De arts schrijft een adrenalinepen voor. Als Bert dan nog eens gestoken wordt, kan hij zichzelf daarmee meteen adrenaline toedienen zodat er geen levensbedreigende verlaging van de bloeddruk kan optreden. Hieronder staan enkele effecten van adrenaline. 1 samentrekking van glad spierweefsel in de slagadertjes 2 toename van de doorbloeding van skeletspieren 3 toename van de hartslagfrequentie 4 verwijding van de bronchiën
Schrijf de nummers 1 tot en met 4 onder elkaar. Noteer erachter of het bijbehorende effect wel of geen toename van de bloeddruk zal veroorzaken.
Schreef je op papier? Maak een foto van je uitwerking op papier. Je foto blijft privé en de nakijker leest hem. Zet je naam er niet op.
Hier verliezen leerlingen punten
Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
Imker Bert werd bij de spoedeisende hulp van een ziekenhuis binnengebracht nadat hij meerdere keren was gestoken door zijn bijen. Dit veroorzaakte een allergische reactie waardoor zijn hele gezicht opzwol. De allergische reactie bij Bert was het gevolg van het binden van antigenen uit het bijengif aan bepaalde witte bloedcellen, waardoor de mediator histamine vrijkomt. De zwellingen in Berts gezicht zijn het gevolg van oedeemvorming.
Bert was al enkele keren eerder door zijn bijen gestoken, maar toen was er geen sprake van een allergische reactie.
Na een bijensteek kan de bloeddruk zo ver dalen dat er geen polsslag te voelen is. In de ambulance werden Berts hartslag en bloeddruk gemeten. Zijn bloeddruk was heel laag.
De pijn van een bijensteek wordt veroorzaakt door mellitine, het hoofdbestanddeel van bijengif. Mellitine is opgebouwd uit 26 aminozuren. De aminozuurvolgorde van mellitine is: GIGAVLKVLTTGLPALISWIKRKRQQ Hiernaast zie je de ruimtelijke structuur van dit eiwit. Daarin zijn zes aminozuren met hun letters aangegeven. In de volgende afbeelding zie je hoe de tertiaire structuur van eiwitten wordt gevormd door hydrofobe interacties (1), door zwavelbruggen (2) en door waterstofbruggen (3). Uit de primaire structuur van mellitine is af te leiden dat een van deze interacties geen rol speelt bij de vorming van de tertiaire structuur.
Het middelste deel van het eiwit (met de sequentie GLPALI) bestaat uit aminozuren met apolaire restgroepen. Mellitine komt terecht in de celmembraan. Een deel van het eiwit bevindt zich dan binnen de cel, en een ander deel steekt uit buiten de cel.
Nadat mellitine is opgenomen in de celmembraan van een pijnreceptor, opent die – via een aantal stappen – de calciumkanaaltjes. De diffusie van Ca 2+ door calciumkanaaltjes leidt bij pijnreceptoren tot het ontstaan van een impuls. De onderstaande afbeelding toont hoe na binding van mellitine het signaal wordt doorgegeven zodat de calciumkanaaltjes opengaan. De stoffen P en Q in de afbeelding vervullen een bepaalde functie in de signaaloverdracht.
De diffusie van Ca 2+ door de calciumkanaaltjes leidt tot een verandering van de membraanpotentiaal.
De arts schrijft een adrenalinepen voor. Als Bert dan nog eens gestoken wordt, kan hij zichzelf daarmee meteen adrenaline toedienen zodat er geen levensbedreigende verlaging van de bloeddruk kan optreden. Hieronder staan enkele effecten van adrenaline. 1 samentrekking van glad spierweefsel in de slagadertjes 2 toename van de doorbloeding van skeletspieren 3 toename van de hartslagfrequentie 4 verwijding van de bronchiën
Schrijf de nummers 1 tot en met 4 onder elkaar. Noteer erachter of het bijbehorende effect wel of geen toename van de bloeddruk zal veroorzaken.