Vraag 10Lise Meitner
Schreef je op papier? Maak een foto van je uitwerking op papier. Je foto blijft privé en de nakijker leest hem. Zet je naam er niet op.
Hoe pak je dit aan?
- Kijk naar de laatste drie vervalstappen in figuur 2, van Th-A tot aan het stabiele Pb-208.
- Bekijk bij elke stap of het om α-verval of β−-verval gaat.
- Bepaal daarna wat elke soort verval doet met het atoomnummer van de kern.
- Reken het effect van de stappen samen uit en laat zien hoe je tot je conclusie komt.
Hier verliezen leerlingen punten
- Bij de uitleg blijft het vaak bij een conclusie, terwijl de stappen uit de vervalreeks zelf het bewijs moeten leveren.
- Een antwoord zonder duidelijke uitleg van het effect van α-verval en van β−-verval op het atoomnummer levert minder punten op.
- Het massagetal en het atoomnummer worden vaak door elkaar gehaald, terwijl alleen het atoomnummer hier telt.
Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
De vraag als tekst
figuur 1 Lise Meitner (1878-1968, zie figuur 1) werd in totaal 48 maal genomineerd voor een Nobelprijs, maar kreeg de prijs nooit. Rond 1910 deed Meitner onderzoek naar de eigenschappen van β − -straling. Ze gebruikte hierbij preparaten met thorium. Het bestaan van isotopen was in die tijd nog niet bekend. Nu weten we dat het preparaat niet alleen het instabiele Thorium-232 bevatte, maar ook alle vervalproducten van Thorium-232 (ook wel de vervalreeks genoemd). Deze vervalreeks eindigt bij het stabiele isotoop Pb-208 . In de vervalreeks van Th-232 zitten meerdere β − -stralers. Meitner was vooral geïnteresseerd in twee specifieke β − -stralers. Omdat Meitner nog niet in staat was om de afzonderlijke isotopen in het preparaat te identificeren, noemde ze deze β − -stralers ‘ Th-A ’ en ‘ Th-B ’. Zie figuur 2, de isotoop ’ X ’ is een onbekende α -straler. figuur 2 Wat Meitner ‘ Thorium A ’ noemde blijkt een isotoop van lood te zijn.
Leg dit uit aan de hand van de laatste drie vervalprocessen van de vervalreeks in figuur 2.