Tyrosinase bij albino-katten is korter dan bij wildtype-katten.
Een kat met een niet-gemuteerd tyrosinase-allel (T) en een gemuteerd tyrosinase-allel (t) is donkergekleurd. Hieruit blijkt dat het niet-gemuteerde allel dominant is over het gemuteerde allel.
Er zijn bij katten ook nog twee andere mutaties van het tyrosinase-gen bekend: t s en t b . Deze allelen zijn recessief ten opzichte van het wildtype allel T. De allelen t b en t s coderen voor tyrosinase-enzymen die bij de lichaamstemperatuur van katten (38,5 °C) minder goed werken. Bij een lagere temperatuur werken die enzymen wel. De snuit, oren, poten en staart van katten met deze allelen zijn hierdoor donkerder van kleur.
Mink-gekleurde katten zijn tegenwoordig erg populair. Benno wil daarom een kruising uitvoeren waarbij de kans op mink-gekleurde nakomelingen het grootst is.
Schreef je op papier? Maak een foto van je uitwerking op papier. Je foto blijft privé en de nakijker leest hem. Zet je naam er niet op.
Hier verliezen leerlingen punten
Met een gratis account wordt je antwoord nagekeken per scorepunt, volgens het officiële correctievoorschrift. Wat je hier typt, blijft bewaard.
Voor kattenfokker Benno is het belangrijk om te weten hoe de verschillende kleuren en vachtpatronen bij katten erfelijk bepaald zijn. Benno fokt albino-katten, die een afbeelding 1 afbeelding 2 witte vacht hebben (afbeelding 1). Deze katten hebben een mutatie in het gen voor tyrosinase. Dit gen ligt niet op een geslachtschromosoom. Donkergekleurde katten behoren tot het wildtype (afbeelding 2). Tyrosinase is nodig voor de vorming van het pigment melanine. Tyrosinase zet de stof tyrosine om in de stof dopaquinine (reactie 1). (reactie 1) Uit dopaquinine wordt daarna via een aantal vervolgreacties melanine gevormd.
In het tyrosinase-gen van albino-katten ontbreekt op één plaats een nucleotide. Hierdoor kan er geen werkzame tyrosinase ontstaan. In de tabel zie je een gedeelte van de genetische code voor tyrosinase met de bijbehorende aminozuurvolgorde. nucleotidevolgorde 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 wildtype AGG CUC CCC UCC UCU GCU GAU GUG GAA UUU UGC CUA AGU albino AGG CUC CCU CCU CUG CUG AUG UGG AAU UUU GCC UAA GUC aminozuurvolgorde 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 wildtype R L P S S A D V E F C L S albino R L P P W W M W N F A
Tyrosinase bij albino-katten is korter dan bij wildtype-katten.
Een kat met een niet-gemuteerd tyrosinase-allel (T) en een gemuteerd tyrosinase-allel (t) is donkergekleurd. Hieruit blijkt dat het niet-gemuteerde allel dominant is over het gemuteerde allel.
Er zijn bij katten ook nog twee andere mutaties van het tyrosinase-gen bekend: t s en t b . Deze allelen zijn recessief ten opzichte van het wildtype allel T. De allelen t b en t s coderen voor tyrosinase-enzymen die bij de lichaamstemperatuur van katten (38,5 °C) minder goed werken. Bij een lagere temperatuur werken die enzymen wel. De snuit, oren, poten en staart van katten met deze allelen zijn hierdoor donkerder van kleur.
Verschillende combinaties van allelen van het tyrosinase-gen kunnen leiden tot verschillende kleuringen. In afbeelding 3 staan verschillende kleuringen aangegeven met het bijbehorende genotype. afbeelding 3 Siamese mink- Burmese kleuring kleuring kleuring t s t s t s t b t b t b Hieronder staan uitspraken over de kleuringen. 1 De minkkleuring is een intermediair fenotype. 2 Tyrosinase gecodeerd door t s is beter bestand tegen hoge temperaturen dan tyrosinase gecodeerd door t b . 3 Bij een kat met Siamese kleuring hebben de huidcellen in de staart een ander genotype dan de huidcellen op de buik.
Mink-gekleurde katten zijn tegenwoordig erg populair. Benno wil daarom een kruising uitvoeren waarbij de kans op mink-gekleurde nakomelingen het grootst is.
Welke katten moet hij dan kruisen? Noteer de fenotypen (afbeelding 3).