Vraag 4Slangengifklieren uit het lab

Wereldwijd sterven jaarlijks ruim 100.000 mensen door beten van giftige slangen. Het team van Hans Clevers van het Hubrecht Instituut in Utrecht is erin geslaagd om minigifklieren te kweken in het laboratorium. Hierdoor kan het eenvoudiger worden om antiserum tegen slangengif te produceren. Gifklieren van slangen zijn aangepaste speekselklieren. Slangengif bevat een mix van verschillende eiwitten die een prooi kunnen verlammen en verteren. Als een slang bijt, trekt de compressie-spier rond de gifklier samen, waardoor het gif via een afvoerbuisje door de giftand (afbeelding 1) in de prooi terechtkomt. afbeelding 1 De gifklier met afvoerbuisje bestaat uit drie typen cellen: epitheelcellen, mitochondria-rijke zuurproducerende cellen en gifproducerende cellen. Hieronder staan uitspraken over de gifklier en het afvoerbuisje. 1 De gifklier is een exocriene klier. 2 De mitochondria-rijke cellen produceren ATP voor de cellen van de compressie-spier. 3 De binnenkant van het afvoerbuisje bestaat voornamelijk uit epitheelcellen.

De gifproducerende cellen bevatten een groot aantal ribosomen en een groot golgi-systeem.

Na een beet van een giftige slang is het afbeelding 2 heel belangrijk dat een antiserum wordt toegediend. Voor het maken van zo’n antiserum worden slangen gemolken (afbeelding 2). Het verkregen gif wordt sterk verdund en vervolgens ingespoten bij ‘productiedieren’, bijvoorbeeld paarden of schapen. Bij die dieren komt dan een immuunreactie op gang, waarna de antistoffen uit het bloedplasma geïsoleerd kunnen worden.

Tegen het gif van elke slangensoort moet een specifiek antiserum geproduceerd worden.

Verklaar dit op moleculair niveau.